كتاب به وسيلهء آنها به پايان مى رسد ، و هر كلمه‌اى را حرف هايى و هر حرفى را زبرى و بيّناتى است . [ 1 ] پس فاتحهء كتاب تكوينى الهى كه خداى تعالى آن را با دست قدرت كاملهء خود تصنيف فرموده ، و همهء كتاب به وجود جمعى الهى كه از كثرت منزه و از هر گونه عيب و كدورتى مقدس است ، در آن وجود دارد از جهتى همان عالم عقول مجرده و روحانيون از ملائكه و تعيّن اولى مشيّت است و از جهتى خود مشيت است ، زيرا مشيت است كه مفتاح غيب وجود است و در زيارت جامعه است كه خداى تعالى به واسطهء شما فتح كرد . چون حضرات ائمهء معصومين عليهم السلام هم أفق با مشيت حضرت حق اند چنان كه به همين معنى اشاره فرموده در آيهء شريفه : « سپس نزديك شد و نزديكتر تا به فاصلهء ميانهء دو قوس بلكه نزديكتر رسيد . » و اين آية گرچه دربارهء رسول خداست ولى همگى آن بزرگواران از جهت ولايتى يكى هستند چنان كه فرمود : « اول ما محمد است ، و وسط ما محمد است ، و آخر ما محمد است ، و همهء ما از يك نور هستيم . » و چون همهء كتاب در فاتحة الكتاب است و فاتحه به وجود جمعى در بسم اللّه الرحمن الرحيم است و آن هم در باء بسم اللّه و باء بسم اللّه در نقطه‌اى است كه در زير باء است علي عليه السّلام فرمود : « من آن نقطه هستم » و در روايت است كه : « ظهور وجود به وسيلهء باء بود ، و به وسيلهء نقطه ، عابد از معبود تميز يافت » . و خاتمهء كتاب الهى و تصنيف ربانى ، عالم طبيعت و طومار عالم

--> [ 1 ] هر حرفى را دو صورت است صورت لفظى و صورت كتبى كه يكى را ُزُبر و ديگرى را بيّنات گويند . مثلا حرف « لام » صورت لفظى اش مركب است از « ل ، ا ، م » و صورت كتبى اش فقط « ل » است . ( مترجم )